الحلقة الحادية عشــــــــــــر

( احمد بعد ما حلف علي نور انهم يفطروا في مكان تاني وهما طالعين لاقي الوليه اللي كان عايز يكلمها طبعاً وشه احمر وراح لنور قالها)

احمد : نور عشان خاطرك انتي بس هنرجع ناكل في المطعم عشان انتي شكلك جعانه
نور : ميرسي يا ا حمد علي ذوقك ( طيبه ماتعرفش اللي فيها )

احمد : هو الجارسون اتاخر كده ليه انت يااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا اااااااااااض فين الوكل
نور : اهوه جاي اهوه
الكابتن : اتفضلوا الاكل بالهنا والشفا
نور: ميرسي
احمد : يلا ياض من هنا
نور : ايه يا احمد خلي قلبك رقيق مش كده
احمد : طيب يا سيتي بقلك ايه يا نور ما تيجي تجعدي مكاني
نور : ليه يااحمد
احمد : يعني تعالي بس
نور : طيب تعالي اما نشوف اخرتها معاك
( طيبه اصل الوليه كانت جعده ورا احمد )
احمد : سرح في عيون الحاجه ونسي الاكل ونور
نور : احمد احمد ( احمد مش هنا ) انت يا احمد انت روحت فين
احمد : ايوه بتقولي حاجه
نور : يا لهوي انت دا كله ومش معايا انت سرحان في ايه
احمد : سرحان عبد البصير
نور : هههههههه خفيف سرحان
في أيه بجد وبتبص فيا كده ليه
احمد : انا ببص عليكي انا
بتتلككي ولا ايه
نور بتتلكك ( راحت نور بصت وراها لاقه الوليه بتتضحك لاحمد واحمد سرحان معاها )
نور :: تش تش تش
احمد : ايه دا يا نور ينفع كده الترنج اتبل
نور : احسن عشان تسرح برحتك بعد كده انا ماشيه
احمد : خدي بس يا مجنونه
نور سابت احمد و طلعت اودتها و هي زحلانه
احمد طلعلها عشان يصالحها
احمد : نور خلاص بقي انا اسف بجد
نور : اسف علي ايه
احمد : عشان بصيت للبتاعه دي
نور : وانا مالي ما تتحرق انتا وهيا ( ونور يا عيني هتموت عشان بص للوليه )

احمد : اتحرق كده طب انا ماشي راجع البلد ومش هتشوفي وشي تاني غير علي الدراسه
نور في لحظه زعل جامده: روح احسن
احمد : كده طيب ميرسي علي الرحله الجميله
نور سمعت اوده احمد بتتفتح وطالع بالشنط ونازل من علي السلم
نور جريت ورا ولاقيته بيكلم في التليفون من الريسبشن بيكلم مين
يا تريييييييييييي
حنعرف أن شاء الله الحلجة الجادمة